هفت

دیشب از زور بیکاری بعد از مدت ها نشستم برنامه ی هفت رو نگاه کردم .اول باید از بچه های خنده بازار تشکر کنم که تو عید واقعن سنگ صبور گذاشته بودن .شروع برنامه با گله از همدیگه شروع شد و آزادی بیان .(تحت هر شرایطی رعایت نمیشه تو هفت).بعدن با سخنان دلنشین آقای عرب نیا که هنوز هم از شخصیت مختار بیرون نیومده بود ,ادامه پیدا کرد .آقای پولاد کیمیایی هم که .......( فکر کنم سربازیش رو خریده ).و در آخر علی معلم و آقای فراستی که هر کاری کردن بجز گفتگو و بحث آزاد .
آزادی بیان باید مسئولیت بیاره نه بی بند و باری .همه باید ظرفیت نقد رو داشته باشن .یا خیلی جملات قشنگ دیگه که فقط زده میشه .وای به حال فرهنگ مردمی که هنرمندانش با هم پدر کشتگی دارن و روشنفکراش وجدان ندارن و جووناشون هم عرفان .
نمیدونم چرا دودستی به این پرچم فقط چسبیدیم .ایران آباد بشه حالا رنگ پرچمش سیاه باشه .عدالت اجتماعی تا حدودی برقرار بشه .مفسد های اقتصادی معرفی بشن .